Żeby zrozumieć sens lecznictwa ludowego należy sobie uzmysłowić, co wiedział lud o chorobach i ich przyczynach nie znając budowy organizmu ludzkiego i jego funkcjonowania. Z tego powodu nie traktował choroby, jako wyniku nieprawidłowego funkcjonowania ustroju, spowodowanego jakąś wadą budowy czy wpływem czynników obcych lecz uważał chorobę za coś wrogiego, dostającego się do wnętrza człowieka, a pochodzącego od Boga lub diabła, często jako kara za grzechy lub rodzaj pokuty. Według pojęć ludu chorobę powodowały złe duchy, czarownice, wiedźmy i stąd w medycynie ludowej istniał szereg środków, dzięki którym można było się przed nimi zabezpieczyć. Szczególnie na działanie złych duchów narażone były kobiety w ciąży i nie ochrzczone dzieci. Za przyczynę bólu zęba uważano małe robaczki, z czarną główką wiercące dziurę w zębie. W medycynie ludowej nie umiano zwalczać źródeł dolegliwości, zajmując się jedynie objawami choroby.